اونـــا کــه میــمیرن مـیرن تــــو بــرزخ

قـاطـی میشـن اهــل بهشت و دوزخ

کـــار همـــــه اونجــــا بخـور بخـــوابــه

تــــا روز آخــــر ، کــه حساب کتــابــه

اونجــــــا یـــــــه سـیستم اداری داره

واســــــه خودش ســاعت کاری داره

سیـستِم اونجــــارو میگـــن عــالیــه

کـــلِّ لـــــــوازمــــش دیجـیـتــا لـیــــه

فــرشتــه ای هست کـه کارش اینه

صُب تـــاشـب اونجـا بگیـــره بشینه

کـارکـه نباشه حــوصله ش سرمیره

میشـینه بـا کــــامـپیــوتــــر ور مـیره

مـیخواس تــــوی کـامپـــیوتـر بگــرده

رف تـــو پــــروفـــایل یــه پیره مــرده

کــــامپیوتــر یکی دو دفه گف: دینگ

پـــرید توی گــزینه ی " دیپورتینگ "

فرشته هه دسپاچه شد کلیک کــــرد

کامپیوتر بدجوری جیکّ وجـیک کـــــرد

یهــــو در یـــــــه قــبر کهــنــــه وا شد

یـــــه پیــــره مـرد بـــــــا شکـوه پا شد

ازش ســـوال کـــــــردن اسـمت چیـــه

گفـت: ابــوالقــــــــــاسم فـــردوسیـــه
                                                         بقیه  در ادامه ی مطلب
ادامه مطلب

اگـــه یـه روز رفتی یه جــــای دنیــــــا

واسه خودت ماشین خریدی اونجــــــا

یه چی بخر شبیه پیکـــــان بـــــــاشه

صندلیاش مدل جـــــوانـــــان بـــــاشه

وقتی کـــه پشت فـرمونش نشستی

خواستی بفهمن کـه کجایی هستی

اوّل کـــــــــار واســـــــــه جلو پنجـره

یـــــه نعل اسب عــالی یـــــادت نـره

یـــه وخ خیـــال نکن حــاجیت جـواده

اون ورِ دنیـــــــا بد نظـــر زیـــــــــاده

تسبـیـــحتــو بـــپـیـــچ دور شصـتـت

مبــــایلـــتم در آر بگیـــر تـــو دستت

رعـــــــــــــــایت حــق تقــــدم بـــده

گــــــــازو بگیر به هچکی ام را نـــده

بـا هر کی خواس جلـو بیفته لـج کن

برو جلوش فرمــونـــو فوری کــج کـن

یـه دفـه مثــل اسب وحشی رم کن

روی تـمـــوم آدمــــــارو کــــم کـــن
                                                       بقیه  ی  شعر در ادامه  مطلب

ادامه مطلب

نصرالدين به خانه يكي از اعيان و اشراف رفت. نوكر گفت: «آقا تشريف ندارند.»

اتفاقاً آن شخص كاري با نصرالدين پيدا كرد و روز بعد به خانه نصرالدين رفت و در زد.

نصرالدين از پشت در گفت: «من خانه نيستم.»

مهمان گفت: «چرا شوخي مي‌كني، اين كه صداي خودت است.»

نصرالدين گفت:‌ «خودت شوخي مي‌كني، من حرف نوكر تو را ديروز باور كردم، تو امروز نمي‌خواهي حرف خود مرا باور كني؟»

                       بقیه در ادامه ی مطلب

ادامه مطلب

قاضي اي هست شهره آفاق
کار او روزنامه درماني است

خواست روزي خبرنگار شود
ديد اين کارهاي بهتاني است

                          بقیه در ادامه ی مطلب

 

ادامه مطلب