میر می آید


میر می آید ، چراغان این زمان باید نمود

وقت دل تنگی به سر آمد ، غزل باید سرود


اوج می گیرد دوباره آن همای انتظار

مرغک تا بام رفته ، میکند امشب فرود


اینک آیینه غبار از چهره اش خواهد گرفت

روی او آخر نباشد پوششی جز خاک و دود


مرگ هم راهیِ گورستان شود با مصلحت

جای او در اوجِ قدرت ، شاید آید یک درود


هر کسی در جای خود باید نشیند لاجرم

او که دکتر را یدک با خود کشید آخر که بود ؟


یک کسی باید بیاید جوشکار و وصله زن

جوش بر صندوق گیرد ، وصله بر جیب وجود


من به کس بهتان نمی بندم ، خدایا شاهدی

لیک این جزر و مدِ صندوق چون دریا نبود ؟